ايشان [ همراه ] گرديده ، مؤمنين را ايذاها مىدادند ، چنانچه عامل جناب أمير ( عليه السلام ) را كه در بصره بود اهانت وايذا رسانيدند وموهاى أو را كنديدند وبيت المال را نهب نمودند ، وجناب أمير ( عليه السلام ) بر ايشان چنان قدرت نداشت كه به عوض اين افعال شنيعه ، ايشان را عقاب فرمايد لهذا فرمود كه : « اگر با اين غلبه وشوكتشان وعدم قدرت من اگر بر اين افساد وايذاى مؤمنين عقاب نمايم البتة اين امر جاهليت وناداني است » . بعدِ آن فرمود كه : « اگر من عقاب ايشان كنم در اين باب مردم سه فرق خواهند شد : بعضي عقاب ايشان را بهتر خواهند دانست مثل شما ، وبعضي بد خواهند دانست - وآن اتباع وأشياع عايشه وطلحه وزبيرند - وبعضي اين عقاب ايشان را نه بهتر خواهند دانست نه بد » . پسِ آن فرمود كه : « در عقاب ايشان تعجيل مكنيد وصبر نماييد تا كه مردمان را في الجملة سكون قلوب واطمينان خواطر حاصل شود ومرا قدرت به هم رسد كه اخذ حقوق به سهولت تمام كنم واين قوم را - يعنى عايشه وزبير وطلحه وأمثالهم را - سزايشان رسانم » كه ناحق افساد مىنمايند ، خود ، مردمان را بر عثمان در غلانيده أو را قتل كنانيدند حالا به بهانه اخذ قصاص أو برخاستند وتكليف دادن به مؤمنين ، وفساد در زمين را شيوه خود ساختند .